Шпаргалка - История Беларуси - файл n34.doc

приобрести
Шпаргалка - История Беларуси
скачать (302.4 kb.)
Доступные файлы (60):
n1.doc23kb.13.01.2001 00:22скачать
n2.doc33kb.13.01.2001 00:22скачать
n3.doc9kb.13.01.2001 00:22скачать
n4.doc38kb.13.01.2001 00:22скачать
n5.doc35kb.13.01.2001 00:22скачать
n6.doc28kb.13.01.2001 00:22скачать
n7.doc7kb.13.01.2001 00:22скачать
n8.doc23kb.13.01.2001 00:22скачать
n9.doc24kb.13.01.2001 00:22скачать
n11.doc40kb.13.01.2001 00:22скачать
n12.doc73kb.13.01.2001 00:22скачать
n13.doc17kb.13.01.2001 00:22скачать
n14.doc17kb.13.01.2001 00:22скачать
n15.doc28kb.13.01.2001 00:22скачать
n16.doc22kb.13.01.2001 00:22скачать
n17.doc22kb.13.01.2001 00:22скачать
n18.doc24kb.13.01.2001 00:22скачать
n19.doc21kb.13.01.2001 00:22скачать
n20.doc23kb.13.01.2001 00:22скачать
n21.doc24kb.13.01.2001 00:22скачать
n22.doc32kb.13.01.2001 00:22скачать
n23.doc26kb.13.01.2001 00:22скачать
n24.doc26kb.13.01.2001 00:22скачать
n25.doc22kb.13.01.2001 00:22скачать
n26.doc37kb.13.01.2001 00:22скачать
n27.doc26kb.13.01.2001 00:22скачать
n28.doc97kb.13.01.2001 00:22скачать
n29.doc22kb.13.01.2001 00:22скачать
n30.doc22kb.13.01.2001 00:22скачать
n31.doc21kb.13.01.2001 00:22скачать
n32.doc30kb.13.01.2001 00:22скачать
n33.doc31kb.13.01.2001 00:22скачать
n34.doc31kb.13.01.2001 00:22скачать
n35.doc27kb.13.01.2001 00:22скачать
n36.doc22kb.13.01.2001 00:22скачать
n37.doc21kb.13.01.2001 00:22скачать
n38.doc28kb.13.01.2001 00:22скачать
n39.doc29kb.13.01.2001 00:22скачать
n40.doc22kb.13.01.2001 00:22скачать
n41.doc24kb.13.01.2001 00:22скачать
n42.doc21kb.13.01.2001 00:22скачать
n43.doc21kb.13.01.2001 00:22скачать
n44.doc29kb.13.01.2001 00:22скачать
n45.doc29kb.13.01.2001 00:22скачать
n46.doc22kb.13.01.2001 00:22скачать
n47.doc29kb.13.01.2001 00:22скачать
n48.doc22kb.13.01.2001 00:22скачать
n49.doc23kb.13.01.2001 00:22скачать
n50.doc28kb.13.01.2001 00:22скачать
n51.doc22kb.13.01.2001 00:22скачать
n52.doc21kb.13.01.2001 00:22скачать
n53.doc22kb.13.01.2001 00:22скачать
n54.doc35kb.13.01.2001 00:22скачать
n55.doc22kb.13.01.2001 00:22скачать
n56.doc22kb.13.01.2001 00:22скачать
n57.doc27kb.13.01.2001 00:22скачать
n58.doc27kb.13.01.2001 00:22скачать
n59.doc22kb.13.01.2001 00:22скачать
n60.doc22kb.13.01.2001 00:22скачать
n61.doc19kb.27.12.2000 20:25скачать

n34.doc

44 Билет

Буржуазныя рэформы ў пачатку XX ст. Новы этап буржуазных рэформ у Расійскай імперыі быў звязаны з рэвалюцыяй 1905—1907 г. Маніфест 17 кастрычніка 1905 г. абвяшчаў асноўныя прынцыпы буржуазнага канстытуцыяналізму: свабоды слова, друку, сходаў, саюзаў, а таксама стварэнне прадстаўнічага заканадаўчага органа —Дзяржаунай думы. Але, нягледзячы на дэклараванне буржуазных свабод, закон аб выбарах дэпутатаў у Дзяржаўную думу меў шмат феадальных саслоўных абмежа-ванняў. Выбары былі шматступеннымі, не ўсеагульнымі і няроў-нымі. Усе выбаршчыкі гіадзяліліся на 4 курыі: землеуладальніцкую (памешчыкі), гарадскую (буржуазія), сялянскую і рабо-чую. Значную перавагу мелі памешчыкі — 1 голас памешчыкаў адпавядаў 3 галасам гарадской буржуазіі, 15 галасам сялян і 45 галасам рабочых. 3 чэрвсня 1907 г. быў зацверджаіш мовы выбарчы закон, які меў яшчэ больш абмежаванняў. Ён захоўваў чатыры курыі, але рэзка павялічваў колькасць дэпутатаў ад землеўладальнікаў—з 32% да 50% месцаў у Думе. У новым законе знайшлі адлюстраванне І нацыянальна-палітычныя асаб-лівасці заходніх губерняў. Тут квота памешчыкаў складала 48,5%. Да таго ж у Вілснскай губерні стваралася спецыяльная “руская” курыя сярод землеуладальнікаў, а гарадская курыя падзялялася на “рускае”, “польскае” і “яўрэйскае” аддзяленнІ.

Яшчэ адным вынікам рэвалюцьп 1905—1907 гг. была сталыпінская аграрная рэформа (ГІ. А. Сталыпін — прэм'ер-мІністр і міністр умутраных спраў). Рэвалюцыя паказала, што для захаваппя самадзяржаўнага ладу надтрымкі толькі з боку памешчыкаў педастаткова. Трэба было знайсці ў грамадстве больш моцную сацыяльную апо-ру Такой апорай магло стаць заможнае сялянства. Каб забяс-печыць больш хуткія тэмпы раз-віцця капіталізму ў сельскай гаспадарцы, прадугледжвалася ліквідаваць сярэдневяковыя формы землеўладання, галоў-най з якіх была сялянская абшчына. У адпаведнасці з указам ад 9 лістапада 1906 г. кожны селянін мог выйсці з абшчыны і атрымаць зямлю, якой карыстаўся, у асабістую ўлас-насць, прьічым на адным участ-ку, на хутары ці водрубе. Рэ-форма прадугледжвала таксама перасяленне сялян з еўрапейскай часткі Расіі, дзе зямлі не хапала, у азіяцкую.

У беларкских губернях разбурэнне сялянскай абшчыны і замацаванне надзельнай зямлі ў асабістую ўласнасць сялян праходзіла больш хуткімі тэмпамі. Напрыклад, калі ў Віцеб-скай і Магілёўскай губернях, дзе бьіло распаўсюджана абшчыннае землеўладанне, да 1915 г. выйшлі з абшчыны і за-мацавалі надзельную зямлю ў асабістую ўласнасць 48 % два-роў, то па Расіі ў цэлым—толькі 22%. Існаванне ў Мінскай, Гродзенскай і Віленскай губернях падворна-спадчыннага ся-лянскага землеўладання таксама аблягчала працэс замаца-вання зямлі ў асабістую залежнасць. У Беларусі быў большым і працэнт створаных хутароў (12 % супраць 10 % ва ўсёй Расіі), хаця вяликай актыўнасці сялянства не праяўляла. Высяленне на хутары праводзілася без патрэбнай фінансавай падтрымкі з бо-ку дзярвы за кошт саміх збяднелых сялян. Перасяленчай палітыцЫ Ў Беларусі спрыяла сялянскае малазямелле. Сяляне-беднякІ ахвотна выходзілі з абшчыны, прадавалі свой надзел і многія з их уключаліся ў перасяленчы рух (з 1907 г. па 1914 г. 3 Беларусі перасяліліся 335 тыс. чалавек). Разам з тым у заходні^ губернях стымулявалася пашырэнне рускага земле-ўладання. За кошт казённых зямель быў створаны спецыяльны фонд для рускіх пасяленцаў, адпаведную фінансавую палітыку праводзіў Сялянскі банк.

У дадатак да аграрных пераўтварэнняў у Віцебскай, Магілёўскай Мінскай губернях 14 сакавіка 1911 г. уводзіліся земскія ўстановы. Уводзячы земствы, П. А. Сталыпін імкнуўся аблегчыць правядзенне зямельнай рэформы І ўзняць палітыч-ную ролю заможнага сялянства ў сістэме мясцовага кіравання.

Выбары ў земскія ўстановы ажыццяўляліся па “рускай” і “польскай” курыях, пры гэтым праваслаўных сялян залічвалі ў “рускую”, а католгкаў — у “польскую”. Гэта павінна было аслабіць у краі ўплыў памешчыкаў польскага паходжання,

Спроба разбурыць абшчыну і выселіць сялян на хутары, знішчыць традыцыйны ўклад жыцця 1 калектывісцкую традыцыю ўсходнеславянскай вёскі поспеху не мелі. Ініцыятар рэ-формы П. А„ Сталыінн у 1911 г. трапчна загінуў. У лістападзе 1915г. расійскі урад прыняў закон аб спыненні на час вайны зсмлеўпарадкавальніых работ, звязаных з хутарызацыяй, якІя заусёды выклікалі супраціуленне з боку сялян.

44 Билет
Учебный материал
© nashaucheba.ru
При копировании укажите ссылку.
обратиться к администрации