Шпаргалка - История Беларуси - файл n28.doc

приобрести
Шпаргалка - История Беларуси
скачать (302.4 kb.)
Доступные файлы (60):
n1.doc23kb.13.01.2001 00:22скачать
n2.doc33kb.13.01.2001 00:22скачать
n3.doc9kb.13.01.2001 00:22скачать
n4.doc38kb.13.01.2001 00:22скачать
n5.doc35kb.13.01.2001 00:22скачать
n6.doc28kb.13.01.2001 00:22скачать
n7.doc7kb.13.01.2001 00:22скачать
n8.doc23kb.13.01.2001 00:22скачать
n9.doc24kb.13.01.2001 00:22скачать
n11.doc40kb.13.01.2001 00:22скачать
n12.doc73kb.13.01.2001 00:22скачать
n13.doc17kb.13.01.2001 00:22скачать
n14.doc17kb.13.01.2001 00:22скачать
n15.doc28kb.13.01.2001 00:22скачать
n16.doc22kb.13.01.2001 00:22скачать
n17.doc22kb.13.01.2001 00:22скачать
n18.doc24kb.13.01.2001 00:22скачать
n19.doc21kb.13.01.2001 00:22скачать
n20.doc23kb.13.01.2001 00:22скачать
n21.doc24kb.13.01.2001 00:22скачать
n22.doc32kb.13.01.2001 00:22скачать
n23.doc26kb.13.01.2001 00:22скачать
n24.doc26kb.13.01.2001 00:22скачать
n25.doc22kb.13.01.2001 00:22скачать
n26.doc37kb.13.01.2001 00:22скачать
n27.doc26kb.13.01.2001 00:22скачать
n28.doc97kb.13.01.2001 00:22скачать
n29.doc22kb.13.01.2001 00:22скачать
n30.doc22kb.13.01.2001 00:22скачать
n31.doc21kb.13.01.2001 00:22скачать
n32.doc30kb.13.01.2001 00:22скачать
n33.doc31kb.13.01.2001 00:22скачать
n34.doc31kb.13.01.2001 00:22скачать
n35.doc27kb.13.01.2001 00:22скачать
n36.doc22kb.13.01.2001 00:22скачать
n37.doc21kb.13.01.2001 00:22скачать
n38.doc28kb.13.01.2001 00:22скачать
n39.doc29kb.13.01.2001 00:22скачать
n40.doc22kb.13.01.2001 00:22скачать
n41.doc24kb.13.01.2001 00:22скачать
n42.doc21kb.13.01.2001 00:22скачать
n43.doc21kb.13.01.2001 00:22скачать
n44.doc29kb.13.01.2001 00:22скачать
n45.doc29kb.13.01.2001 00:22скачать
n46.doc22kb.13.01.2001 00:22скачать
n47.doc29kb.13.01.2001 00:22скачать
n48.doc22kb.13.01.2001 00:22скачать
n49.doc23kb.13.01.2001 00:22скачать
n50.doc28kb.13.01.2001 00:22скачать
n51.doc22kb.13.01.2001 00:22скачать
n52.doc21kb.13.01.2001 00:22скачать
n53.doc22kb.13.01.2001 00:22скачать
n54.doc35kb.13.01.2001 00:22скачать
n55.doc22kb.13.01.2001 00:22скачать
n56.doc22kb.13.01.2001 00:22скачать
n57.doc27kb.13.01.2001 00:22скачать
n58.doc27kb.13.01.2001 00:22скачать
n59.doc22kb.13.01.2001 00:22скачать
n60.doc22kb.13.01.2001 00:22скачать
n61.doc19kb.27.12.2000 20:25скачать

n28.doc

1   2   3   4
Архітэктура. Эканамічны ўздым, які перажывала Бела-русь пасля ўз'яднання з Расіяй, знайшоў адлюстраванне ў горадабудаўніцтве. Мінск, Полацк, Віцебск, Гомель, Орша і ін-шыя гарады забудоўваліся па праектах рэгулярнай плані-роўкі гарадоў. Характэрнымі прынцыпамі забудовы былі: сіме-трычнае размяшчэнне кварталаў, прамалінейнасць вуліц і плошчаў.

У першай палавіне XIX ст. у Беларусі будуюцца палацы і культавыя збудаванні. У архітэктуры панаваў стыль класіцы-зму. Для будынкаў гэтага стылю ўласцівы дакладнасць плані-роўкі, манументальнасць форм, багацце і пышнасць аздаб-ленняў.

Здзіўлялі сваёй пышнасцю палацавыя комплексы, якія належа-лі рускай знаці, польскім і беларускім магнатам. Як правіла, яны складаліся з галоўнага корпуса і бакавых флігеляў, якія былі звя-заны з галоўным корпусам галерэямі. Будаваліся комплексы ў парках з мноствам цяністых алей, альтанак і павільёнаў. Тыпо-вым будынкам беларускага класіцызму з'яўляецца палац-маёнтак рускага палкаводца П. А. Румянцава-Задунайскага і яго сына ў Гомелі. Унутры палац упрыгожаны скульптурамі, вырабамі прыкладнога мастацтва беларускіх майстроў, жывапісам і гра-фікай.

У архітэктуры гарадоў Беларусі прыкметны след пакінулі адмі-ністрацыйныя і гандлёвыя пабудовы — губернатарскія палацы ў Мінску і Віцебску, гандлёвыя рады ў Гродна, Навагрудку і Па-ставах.

У гэты час было ўзведзена шмат культавых збудаванняў — манастыроў, цэркваў, касцёлаў і сінагог.

У развіццё архітэктуры Беларусі ўнеслі свой уклад рускія дойліды — М. А. Львоу і В. П. Стасаў. Так, дойлід Львоў стварыў Іосіфаўскі сабор у Магілёве. Гэты собор быў упрыгожаны жыва-пісам, які стварылі беларускія майстры пад кіраўніцтвам і пры ўдзеле вядомага рускага мастака У. Л. Баравікоускага. На тэры-торыі Беларусі збудаваны абаронныя пабудовы-цытадэлі ў Бары-саве, Бабруйску і Брэсце.

Бабруйскую цытадэль пачалі ўзводзіць у 1810 г. Для яе будаў-ніцтва было выбрана добрае месца — узвышаная плошча пры зліцці рэк Бярэзіны і Бабруйкі. Будавалі крэпасць тысячы прыгон-ных сялян і салдат. Будаўнічыя матэрыялы дастаўляліся з Украі-ны, Каўказа, Урала і з Карэліі, «...Каўказа... дастаўлена гэта на зямлю беларусаў... красавіка 27 дня 1811 года» — такі надпіс за-хаваўся да нашых дзён на адной з каменных пліт цытадэлі. Цыта-дэль будавалася з разлікам на 15 тыс. чалавек гарнізона. У час Айчыннай вайны 1812 г. яна скавала пад сваімі сценамі сілы варо-жага корпуса. «Ніводная крэпасць у Расіі,— пісаў ваенны гісторык А. I. Міхайлоўскі,— не з'яўлялася настолькі карыснай, як Бабруй-ская ў 1812 г.»

Выяўленчае мастацтва. У беларускім жывапісе першай пала-віны XIX ст. развіваюцца гістарычны, партрэтны, пейзажны і быта-вы жанры. Найбольш вядомымі яго прадстаўнікамі з'яўляюцца Я. Дамель, I. Аляшкевіч, В. Ваньковіч, I. Хруцкі, В. Дмахоўскі.

Жывапісец Я. Дамель (1780—1840) мастацкую адукацыю атрымаў у Віленскім універсітэце, дзе некаторы час быў ад'юнктам кафедры жывапісу. У 1820 г. ён быў сасланы на дйа гады ў Сібір за ўдзел у адной з тайных масонскіх арганізацый. У ссылцы мастак нястомна працаваў. Заступніцтва тагачаснага губернатара Сібіры графа М. М. Спяранскага дапамагло Я. Дамелю вярнуцца на радзіму. 3 1832 г. і да канца сваіх дзён ён бязвыезна жыве і працуе ў Мінску.

Я. Дамелем створана шмат карцін гістарычнага жанру. Сярод іх дзве вялікія кампазіцыі: «Смерць Глінскага ў няволі» і «Вызва-

ленне Касцюшкі з турмы». Галоўным героем яго наступных работ на гістарычныя тэмы быў народ. У гэтай сувязі прадстаўляе ціка-васць акварэль «Адступленне французаў праз Вільню». Я. Даме-лем напісаны шэраг партрэтаў: Іахіма Храптовіча, графа Канстан-ціна Тышкевіча, прафесара Рустэма і інш. У гэтых работах мастак імкнецца пранікнуць ва ўнутраны, духоўны свет асобы. 3 вялікай цеплынёй і майстэрствам пісаў Я. Дамель партрэты людзей з на-рода. Часта маляваў ён і родную прыроду.

/. Аляшкевіч (1777—1830) вядомы як партрэтыст і майстар гістарычнай кампазіцыі. Мастацкую адукацыю ён атрымаў у Ві-ленскім універсітэце, а потым працягваў яе ў Дрэздэне і Парыжы. Вучыўся ў вялікага французскага мастака Давіда. Пасля вяртан-ня на радзіму Аляшкевіч некаторы час жыў на Віленшчыне, а по-тым у Пецярбургу, дзе быў абраны членам Акадэміі мастацтваў. Яго пэндзлю належаць партрэты князя Адама Чартарыйскага, паэта Адама Міцкевіча, піяністкі Марыі Шыманоўскай. Усе яны вытрыманы ў стылі позняга класіцызму і рамантызму. 3 ранніх карцін Аляшкевіча заслугоўваюць увагі «Групавы партрэт» і

«Партрэт дзяўчынкі».

Адным з яркіх прадстаўнікоў рамантызму ў беларускім жыва-

пісе першай палавіны XIX ст. з'яўляўся В. Ваньковіч (1799— 1842). Пасля заканчэння гімназіі пры Полацкай езуіцкай калегіі вучыўся ў Віленскім універсітэце на факультэце жывапісу, скульп-туры і графікі. У 1824 г. быў накіраваны ў Пецярбургскую акадэ-мію мастацтваў, дзе ўдасканальваецца пад кіраўніцтвам відных

прадстаушкоу рускага класіцызму Ягорава і Шабуева. Навучаючыся ў Пецярбургу, Ваньковіч знаёміцца з А. С. Пушкіным і мастаком А. Арлоўскім. Значны ўплыў на яго аказала творчасць А. Кіпрэнскага. У 1827 г. за конкурсную кар ціну «Подзвіг маладога кіяўляніна» яму аднагалосна быў прысуджаны вялікі залаты медаль.

У 1828 г. Ваньковіч выехаў з Пецярбурга і пасяліўся ў маёнтку Сляпянка непадалёку ад Мінска. Тут ён піша «Мадонну з дзіцём», для якой пазіравала незвычайнай прыгажосці простая беларуская сялянка. Вялікае месца ў яго творчасці займаюць евангельскія сюжэты. Яго пэндзлю належаць шмат лікія партрэты А. Міцкевіча (у канцы 20-х гг. В. Ваньковіч напісаў цудоўны партрэт «Міцкевіч на скале Аю-Даг»), партрэты піяйісткі Марыі Шыманоўскай, паэта Антона Гарэцкага, князёў Друцкіх-Любецкіх. Мастак/. Хруцкі (1810—1885) быў заснавальнікам класічнага нацюрморта і бліскучым партрэтыстам. Першапачатковую мастацкую адукацыю ён атрымаў у Полацкім ліцэі, потым вучыўся ў Пецярбургскай Акадэміі мастацтваў. У 1838 г. за нацюрморт «Плады і кветкі» I. Хруцкаму было прысвоена званне акадэміка жывапісу. Па сямейных абставінах у канцы 30-х гг. ён пакідае Пецярбург і пераязджае на пастаяннае жыхарства ў вёску Захарнічы (непадалёку ад Полацка) Віцебскай губерні. Цішыня вясковага жыцця, дзівосная прырода Беларусі, яе людзі натхняюць мастака, надаюць яму сілы для творчай працы. Тут Хруцкі піша партрэты бліз-кіх і родных («Партрэт жонкі», «Сямейныя партрэты», «Партрэт сына»), нацюрморты і пейзажы. На «Партрэце сына» мастак ства-^ рыў вобраз старшага сына Іосіфа. Хлопчык апрануты ў свабод-с ную, з вялікімі складкамі блузу, якая спадае. На галаве — капя-• люш з пяром. У руках ён трымае кош, з якога звісаюць напоеныя , сонцам гронкі вінаграду. Не па-дзіцячаму сур'езны твар, погляд, '•
1   2   3   4


Архітэктура
Учебный материал
© nashaucheba.ru
При копировании укажите ссылку.
обратиться к администрации